ผอ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *boːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย พ่อ, ภาษาคำเมือง ᨻᩴ᩵ᩬ (พํ่อ), ภาษาลาว ພໍ່ (พํ่), ภาษาไทลื้อ ᦗᦸᧈ (พ่อ̂), ภาษาไทใหญ่ ပေႃႈ (ป้อ̂), ภาษาอ่ายตน ပေႃ, ภาษาอาหม 𑜆𑜦𑜡 (ปอ̂) หรือ 𑜆𑜦𑜨𑜡 (เปอ̂า), ภาษาจ้วง boh, ภาษาปู้อี boh, ภาษาแสก ผ้อ

คำนาม[แก้ไข]

ผอ

  1. พ่อ

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ผอ” ใน Central Southern Thai Dictionary (Kaewkhao, Uthai และ Kiatboonyarit, Tawan: ประเทศไทย: US Peace Corps 1986), หน้าที่ 15