ผัน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ผัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpǎn
ราชบัณฑิตยสภาphan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰan˩˩˦/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

อาจมาจากภาษาจีนเก่า (OC *pʰan) หรือ (OC *pʰan); อาจร่วมรากกับ ผวน

คำกริยา[แก้ไข]

ผัน (คำอาการนาม การผัน)

  1. (สกรรม) หัน, ผิน
  2. (สกรรม, ไวยากรณ์) เปลี่ยนรูปคำเพื่อแสดงกาล ลิงค์ พจน์ และมาลา เป็นต้น
    ผันคำกริยา
ดูเพิ่ม[แก้ไข]

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ผัน

  1. ชื่อบัวชนิดหนึ่ง มีดอกสีคราม

คำพ้องความ[แก้ไข]

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]