กมล

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต कमल (กมล) หรือบาลี กมล

การแบ่งพยางค์		กะ-มน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gà-mon
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ka-mon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ka˨˩.mon˧/^{(สัมผัส)}

กมล

เขียนด้วยอักษรอื่น

กมล ก.

ตารางการผันรูปของ "กมล" (เพศกลาง)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	กมลํ	กมลานิ
กรรมการก (ทุติยา)	กมลํ	กมลานิ
กรณการก (ตติยา)	กมเลน	กมเลหิ หรือ กมเลภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	กมลสฺส หรือ กมลาย หรือ กมลตฺถํ	กมลานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	กมลสฺมา หรือ กมลมฺหา หรือ กมลา	กมเลหิ หรือ กมเลภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	กมลสฺส	กมลานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	กมลสฺมิํ หรือ กมลมฺหิ หรือ กมเล	กมเลสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	กมล	กมลานิ