ฉาย

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ฉาย
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chǎai
	ราชบัณฑิตยสภา	chai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰaːj˩˩˦/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

ยืมมาจากสันสกฤต छाया (ฉายา, “ร่มเงา, เงาสะท้อน”), จากบาลี ฉายา (“ร่มเงา, เงาสะท้อน”)

คำนาม

ฉาย

1. เงา, ที่ร่ม
2. กระจกส่องหน้า

หมายเหตุการใช้

(2) ราชาศัพท์ว่า พระฉาย

ดูเพิ่ม

• ฉายา

รากศัพท์ 2

คำกริยา

ฉาย (คำอาการนาม การฉาย)

1. (สกรรม) ส่องแสงออกไป
2. (ภาษาปาก, สแลง) กรายให้เห็น

   หล่อนฉายไปฉายมาทั้งวัน

3. (ภาษาปาก, สแลง) เที่ยวไป, เตร็ดเตร่ไป

   วัน ๆ เอาแต่ฉายไปฉายมา ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย

4. (ภาษาปาก, สแลง) ปรากฏตัวไปทั่ว

   วันนี้แต่งตัวซะสวย จะไปฉายที่ไหน

รากศัพท์ 3

ยืมมาจากเขมร ឆាយ (ฉาย, “เกลี่ย, กระจาย”)

คำกริยา

ฉาย (คำอาการนาม การฉาย)

1. (สกรรม) เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ

   ฉายดิน