มงกุฎ

ภาษาไทย

รากศัพท์

แผลงมาจาก มกุฎ, จากสันสกฤต मुकुट (มุกุฏ) หรือบาลี มกุฏ

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		มง-กุด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	mong-gùt
	ราชบัณฑิตยสภา	mong-kut
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/moŋ˧.kut̚˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

มงกุฎ

1. เครื่องสวมพระเศียรพระมหากษัตริย์ เศียรพระพุทธรูปทรงเครื่องหรือเทวรูปเป็นต้น มีลักษณะต่าง ๆ กัน
2. โดยปริยายใช้เรียกเครื่องประดับศีรษะที่มีลักษณะเช่นนั้น

   มงกุฎนางงามจักรวาล

   มงกุฎนางสาวไทย

คำคุณศัพท์

มงกุฎ

1. (ภาษาหนังสือ) สูงสุด
2. (ภาษาหนังสือ) ยอดเยี่ยม

ดูเพิ่ม

• ชฎา