โสต

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

ยืมมาจากบาลี โสต (“หู”); เทียบสันสกฤต श्रोत्र (ศฺโรตฺร, “หู”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		โสด	[เสียงสมาส] โส-ตะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sòot	sǒo-dtà-
	ราชบัณฑิตยสภา	sot	so-ta-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/soːt̚˨˩/(สัมผัส)	/soː˩˩˦.ta˨˩./
คำพ้องเสียง แก้ไข		โสด โสรจ

คำนาม

โสต

1. (ภาษาหนังสือ) หู, ช่องหู

รากศัพท์ 2

ยืมมาจากบาลี โสต (“กระแสน้ำ”); เทียบสันสกฤต स्रोतस् (สฺโรตสฺ, “กระแสน้ำ”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		[เสียงสมาส] โส-ตะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǒo-dtà-
	ราชบัณฑิตยสภา	so-ta-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/soː˩˩˦.ta˨˩./

คำนาม

โสต

1. (ร้อยกรอง) กระแส, สายน้ำ