พิษสุนัขบ้า

ภาษาไทย

รากศัพท์

พิษ +‎ สุนัข +‎ บ้า

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		พิด-สุ-นัก-บ้า
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	pít-sù-nák-bâa
	ราชบัณฑิตยสภา	phit-su-nak-ba
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/pʰit̚˦˥.su˨˩.nak̚˦˥.baː˥˩/(สัมผัส)

คำนาม

พิษสุนัขบ้า

1. (โรค~) โรคติดเชื้อไวรัสของระบบประสาท ติดต่อจากน้ำลายของสุนัขหรือแมวที่เป็นโรคนี้ (เป็นได้กับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิด) ผู้ป่วยมีอาการเนื่องจากสมองอักเสบ มีไข้ เอะอะ ซึม กลืนอาหารลำบากโดยเฉพาะน้ำ ถึงตายเกือบทุกรายในระยะเวลาประมาณ 1 สัปดาห์

   คำพ้องความs: กลัวน้ำ, เรบีส์