ภาษามือ

ภาษาไทย

รากศัพท์

ภาษา +‎ มือ

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		พา-สา-มือ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	paa-sǎa-mʉʉ
	ราชบัณฑิตยสภา	pha-sa-mue
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/pʰaː˧.saː˩˩˦.mɯː˧/(สัมผัส)

คำนาม

ภาษามือ (คำลักษณนาม ภาษา)

1. การใช้กิริยาของมือแสดงความหมายต่าง ๆ ตามกำหนดของการศึกษาของผู้บกพร่องทางการได้ยิน

คำพ้องความ

• ภาษาใบ้