ยับยั้ง

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยับ (“เก็บ”) +‎ ยั้ง

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ยับ-ยั้ง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	yáp-yáng
	ราชบัณฑิตยสภา	yap-yang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/jap̚˦˥.jaŋ˦˥/(สัมผัส)

คำกริยา

ยับยั้ง (คำอาการนาม การยับยั้ง หรือ ความยับยั้ง)

1. หยุดไว้, รั้งรอไว้

   ยับยั้งใบลาไว้

2. พักอยู่