รับ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຮັບ(ฮับ), ภาษาไทลื้อ ᦣᧇ(ฮับ), ภาษาไทใหญ่ ႁပ်ႉ(หั๋ป)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ รับ
สัทอักษรสากล /rap̚˦˥/

คำกริยา[แก้]

รับ (คำอาการนาม การรับ)

  1. ยื่นมือออกถือเอาสิ่งของที่ผู้อื่นส่งให้
    รับของ
    รับเงิน
  2. ถือเอาสิ่งของที่ผู้อื่นส่งมาให้
    รับจดหมาย
    รับพัสดุภัณฑ์
  3. ไปพบ ที่ที่กำหนดเพื่ออำนวยความสะดวกหรือพาไปสู่ที่พัก, ต้อนรับ
    ฉันไปรับเพื่อนที่ดอนเมือง
    ประชาชนไปรับนายกรัฐมนตรีกลับจากต่างประเทศ
  4. โดยปริยายใช้แก่นามธรรมก็ได้
    รับศีล
    รับพร
  5. ให้คำตอบที่ไม่ปฏิเสธ
    ตอบรับ
    รับเชิญ
  6. ยอมสารภาพ
    รับผิด
  7. ตกลงตาม
    รับทำ
  8. คล้องจอง
    กลอนรับสัมผัสกัน
  9. เหมาะเจาะ, เหมาะสม
    หมวกรับกับหน้า
  10. ขานตอบ
    กู่เรียกแล้วไม่มีคนรับ
    โทรศัพท์ไม่มีผู้รับ
  11. ต้าน
    รับทัพ
    รับศึก
  12. ต่อเสียง
    ลูกคู่ร้องรับต้นบท

คำแปลภาษาอื่น[แก้]