สม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต सम (สม)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สม[เสียงสมาส]
สะ-มะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǒmsà-má-
ราชบัณฑิตยสภาsomsa-ma-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/som˩˩˦//sa˨˩.ma˦˥./

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

สม

  1. เหมาะ, เหมาะกับ, ควรแก่, รับกัน
    บ่าวสาวคู่นี้สมกัน
    เขาแต่งตัวสมฐานะ
    แสดงละครได้สมบทบาท
    เขาต่อสู้กันอย่างสมศักดิ์ศรี
    เด็กคนนี้แต่งตัวไม่สมวัย
    หัวแหวนสมกับเรือนแหวน
  2. ตรงกับ
    สมคะเน
    สมปรารถนา
    สมความตั้งใจ
  3. (ภาษาปาก) สมน้ำหน้า
    สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǒm
ราชบัณฑิตยสภาsom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/som˩˩˦/

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

สม

  1. ร่วมด้วยกัน, รวมกัน
    สมคิด
    สมรู้