สัมผัส

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากบาลี สมฺผสฺส (“กระทบ”); เทียบสันสกฤต संस्पर्श (สํสฺปรฺศ, “กระทบ”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		สำ-ผัด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǎm-pàt
	ราชบัณฑิตยสภา	sam-phat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/sam˩˩˦.pʰat̚˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

สัมผัส (คำอาการนาม การสัมผัส หรือ ความสัมผัส)

1. ถูกต้อง, แตะต้อง, กระทบกัน

   มีใครมาสัมผัสไหล่

   พยายามให้เท้าสัมผัสหญ้าเสียบ้าง จะได้มีสุขภาพดี

   สัมผัสมือกัน

2. คล้องจองกัน

   คำในกลอนบทนี้สัมผัสกันดี

คำนาม

สัมผัส

1. การถูกต้องที่ให้เกิดความรู้สึก

   ประสาทสัมผัส

2. การแตะต้อง, การกระทบกัน

   พอออกไปข้างนอกก็สัมผัสอากาศเย็นเฉียบ

3. ความคล้องจองของถ้อยคำ เช่น ในน้ำมีปลาในนามีข้าว
4. (วรรณกรรม) ข้อบังคับที่ใช้ในฉันทลักษณ์เพื่อให้เสียงรับกัน