สำนวน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาเขมร សំនួន(สํนัวน)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สำ-นวน
สัทอักษรสากล /sam˩˩˦.nua̯n˧/

คำนาม[แก้]

สำนวน

  1. ถ้อยคำที่เรียบเรียง, โวหาร, บางทีก็ใช้ว่า สำนวนโวหาร
    สารคดีเรื่องนี้สำนวนโวหารดี
    ความเรียงเรื่องนี้สำนวนโวหารลุ่ม ๆ ดอน ๆ
  2. คดี
    ปิดสำนวน
  3. ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว มีความหมายไม่ตรงตามตัวหรือมีความหมายอื่นแฝงอยู่
  4. ถ้อยคำที่แสดงออกมาเป็นข้อความพิเศษเฉพาะภาษาหนึ่ง ๆ
    สำนวนฝรั่ง
    สำนวนบาลี
  5. ชั้นเชิงหรือท่วงทำนองในการแต่งหนังสือหรือพูด
    สำนวนเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
    สำนวนยาขอบ
    สำนวนไม้ เมืองเดิม
  6. ลักษณนามใช้เรียกข้อความหรือบทประพันธ์รายหนึ่ง ๆ
    อิเหนามีหลายสำนวน
    บทความ 2 สำนวน

ดูเพิ่ม[แก้]