สู้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສູ້ (สู้)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ซู่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsûu
ราชบัณฑิตยสภาsu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/suː˥˩/
คำพ้องเสียงซู่

คำกริยา[แก้ไข]

สู้ (คำอาการนาม การสู้)

  1. เอาชนะกันด้วยกำลังกาย อาวุธ หรือสติปัญญาความสามารถเป็นต้น
    ชกสู้เขาไม่ได้จึงยอมแพ้
    ทหารสู้กันในสนามรบ
    เล่นหมากรุกสู้กัน
  2. มีสติปัญญาความสามารถเป็นต้นทัดเทียมกันหรือเหนือกว่า
    มีสติปัญญาสู้เขาได้
  3. ยอมทน
    พูดไปก็ไม่ดี สู้นิ่งไม่ได้