ส้น
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *sɤnꟲ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ສົ້ນ (ส็้น), ไทใหญ่ သူၼ်ႈ (สู้น), พ่าเก ꩬ︀ုꩫ︀် (สุน์), อาหม *𑜏𑜤𑜃𑜫 (*สุน์)， จ้วงแบบจั่วเจียง soenj/swnj， จ้วง saenj
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ซ่น | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sôn |
| ราชบัณฑิตยสภา | son | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /son˥˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]ส้น