หง้าย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ง่าย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงngâai
ราชบัณฑิตยสภาngai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ŋaːj˥˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หง้าย

  1. (ร้อยกรอง, โทโทษ) อีกรูปหนึ่งของ ง่าย
    เอาอเวรระงับหง้าย อาจสิ้นสูญเวร
    (โลกนิติ)

ภาษาแสก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ŋaːjᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ง่าย, ภาษาคำเมือง ᨦ᩵ᩣ᩠ᨿ (ง่าย), ภาษาลาว ງ່າຍ (ง่าย̃), ภาษาไทลื้อ ᦇᦻᧈ (ง่าย), ภาษาไทใหญ่ ငၢႆႈ (ง้าย), ภาษาไทดำ ꪉꪱꪥ (งาย), ภาษาอาหม 𑜂𑜩 (งย์)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หง้าย

  1. ง่าย