หง้าย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ง่าย
สัทอักษรสากล /ŋaːj˥˩/

คำคุณศัพท์[แก้]

หง้าย

  1. (ร้อยกรอง) อีกรูปหนึ่งของ ง่าย
    เอาอเวรระงับหง้าย อาจสิ้นสูญเวร
    (โลกนิติ)

ภาษาแสก[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ŋaːjᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ง่าย, ภาษาลาว ງ່າຍ(ง่าย̃), ภาษาไทลื้อ ᦇᦻᧈ(ง่าย), ภาษาไทใหญ่ ငၢႆႈ(ง้าย), ภาษาอาหม 𑜂𑜩(งย์)

คำคุณศัพท์[แก้]

หง้าย

  1. ง่าย