หมัด

ดูเพิ่ม: หมด และ หมุด

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		หฺมัด h ̥ m ạ ɗ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	màt
	ราชบัณฑิตยสภา	mat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/mat̚˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰmatᴰ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน หมัด, ลาว ໝັດ (ห‍มัด), คำเมือง ᩉ᩠ᨾᩢᨯ (ห‍มัด), เขิน ᩉ᩠ᨾᩢᨯ (ห‍มัด), ไทลื้อ ᦖᧆ (ห‍มัด), ไทดำ ꪢꪰꪒ (ห‍มัด), ไทใหญ่ မတ်း (มั๊ต), อาหม 𑜉𑜄𑜫 (มต์), จ้วง maet

คำนาม

หมัด (คำลักษณนาม ตัว)

1. ชื่อแมลงอันดับ Siphonaptera ตัวยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร ไม่มีปีก ลำตัวแบนข้าง มีขนเรียงเป็นแถวข้างลำตัวบริเวณปล้องแต่ละปล้อง หัวและอกเล็กกว่าท้อง ขายาว กระโดดได้ดี ปากเป็นชนิดเจาะดูด กินเลือดคนและสัตว์ เช่น หมัดคน (Pulex irritans Linn.) หมัดหมา [Ctenocephalides canis (Curtis)] หมัดหนู [Xenopsylla cheopsis (Rothschild)] ในวงศ์ Pulicidae

รากศัพท์ 2

ร่วมเชื้อสายกับลาว ໝັດ (ห‍มัด)

คำนาม

หมัด (คำลักษณนาม หมัด)

1. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น