หมิ่น

ดูเพิ่ม: หมัน, หมั่น, หมั้น, หมื่น, หมุน, และ หม่น

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		หฺมิ่น
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	mìn
	ราชบัณฑิตยสภา	min
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/min˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

คำกริยา

หมิ่น (คำอาการนาม การหมิ่น)

1. แสดงกิริยาท่าทาง พูดจา หรือเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร เป็นเชิงดูถูกว่ามีฐานะต่ำต้อยหรือไม่ดีจริงไม่เก่งจริงเป็นต้น, ดูหมิ่น หรือ ดูหมิ่นถิ่นแคลน ก็ว่า

รากศัพท์ 2

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน หมิ่น, ลาว ໝິ່ນ (ห‍มิ่น), จ้วงแบบจั่วเจียง minq meuq (หมิ่นแหม่ว, “หมิ่น ๆ, จะตก, จะล้ม”)

คำกริยาวิเศษณ์

หมิ่น (คำอาการนาม ความหมิ่น)

1. ในที่เกือบตก เกือบพลาดตก

รากศัพท์ 3

จากจีนกลาง 閩／闽 (mǐn)

คำวิสามานยนาม

หมิ่น

1. ชื่อกลุ่มภาษาที่พูดกันทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน