หอ

ดูเพิ่ม: หือ, หื้อ, ห่อ, และ ห้อ

ภาษาไทย

รากศัพท์

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຫໍ (หํ), คำเมือง ᩉᩬᩴ (หอํ), เขิน ᩉᩳ (หอ), ไทลื้อ ᦠᦸ (หอ̂), ไทใหญ่ ႁေႃ (หอ̂), อาหม 𑜑𑜦𑜡 (หอ̂)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		หอ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	hɔ̌ɔ
	ราชบัณฑิตยสภา	ho
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/hɔː˩˩˦/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ห ห.

คำนาม

หอ

1. เรือนหรืออาคารซึ่งใช้เฉพาะกิจการอย่างใดอย่างหนึ่ง

   หอพระ

   หอนั่ง

   หอสมุด

2. เรือนซึ่งปลูกสำหรับให้คู่บ่าวสาวที่แต่งงานกันแล้วอยู่ เรียกว่า เรือนหอ