หาว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ หาว
สัทอักษรสากล /haːw˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

หาว

  1. ที่แจ้ง
  2. ท้องฟ้า
    กลางหาว

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰraːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຫາວ(หาว), ภาษาไทใหญ่ ႁၢဝ်(หาว)

คำกริยา[แก้]

หาว (คำอาการนาม การหาว)

  1. กิริยาที่สูดลมเข้าแล้วระบายลมออกทางปากเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น