อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเวียดนาม ông (อง, คุณ (คำเติมหน้าชื่อ))

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงong
ราชบัณฑิตยสภาong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔoŋ˧/
คำพ้องเสียง

คำนาม[แก้ไข]

อง

  1. คำนำหน้านามของบุคคลซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ของกษัตริย์ญวน
    องเชียงสือ
    องเชียงชุน
  2. คำนำหน้าสมณศักดิ์พระสงฆ์อนัมนิกายชั้นปลัดขวาปลัดซ้ายและพระคณานุกรม
    องสรภาณมธุรส
    องสุตบทบวร

ภาษากฺ๋อง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

เลข[แก้ไข]

อง

  1. สาม