อาพาธ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาบาลี อาพาธ

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ อา-พาด
สัทอักษรสากล /ʔaː˧.pʰaːt̚˥˩/
คำพ้องเสียง อาภาส

คำกริยา[แก้]

อาพาธ (คำอาการนาม การอาพาธ หรือ ความอาพาธ)

  1. (ราชาศัพท์, ร้อยกรอง) เจ็บไข้, ป่วย (ใช้กับภิกษุสามเณร)