เข่า
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *χowᴮ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ເຂົ່າ (เข็่า), ไทใหญ่ ၶဝ်ႇ (ข่ว), อาหม 𑜁𑜧𑜈𑜫 (ขว์ว์) หรือ 𑜁𑜧 (ขว์), จ้วง gaeuq, จ้วงแบบจั่วเจียง kaeuq
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เข่า | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kào |
| ราชบัณฑิตยสภา | khao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰaw˨˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]เข่า
- ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก
- คุกเข่า
- ตีเข่า
- ขึ้นเข่า
- (สุโขทัย) เขา (ภูเขา หรือ เขาสัตว์)
หมายเหตุการใช้
[แก้ไข]ราชาศัพท์ว่า พระชานุ
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก
|
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]รากศัพท์ 1
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- เคา (รูปสะกดออกเสียง)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kʰaw˨˨/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: เคาต่ำ-ระดับ (ประมาณ)
คำนาม
[แก้ไข]เข่า
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]เข่า
- รูปสะกดออกเสียงของ เข้า (“ข้าว”)
อ้างอิง
[แก้ไข]- ↑ พิณทอง, ป. "เข่า" ภาษาอีสาน. อีสานร้อยแปด. https://esan108.com/dict/view/เข่า
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/aw
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ภาษาไทยแบบสุโขทัย
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษาโกฟา
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำนามภาษาอีสาน
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- รูปสะกดออกเสียงภาษาอีสาน