เครา

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากจีนยุคกลาง 毫 (MC haw)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เคฺรา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	krao
	ราชบัณฑิตยสภา	khrao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰraw˧/(สัมผัส)

คำนาม

เครา

1. ขนที่ขึ้นตามแก้มหรือขากรรไกร

หมายเหตุการใช้

ราชาศัพท์ว่า พระทาฐิกะ หรือ พระทาฒิกะ