เผือก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เผือก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpʉ̀ʉak
ราชบัณฑิตยสภาphueak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰɯa̯k̚˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pʰɯəkᴰ, จากภาษาไทดั้งเดิม *prɯəkᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຜືອກ (เผือก), ภาษาไทใหญ่ ၽိူၵ်ႇ (เผิ่ก), ภาษาไทใต้คง ᥚᥫᥐᥱ (เผ่อ̂ก), ภาษาอาหม 𑜇𑜢𑜤𑜀𑜫 (ผึก์), ภาษาจ้วง biek; เทียบภาษาสุ่ย qxgaags, ภาษาไหลดั้งเดิม *hraːk และ ภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *biRaq (ซึ่งเป็นรากของ ภาษาไปวัน viaq, ภาษามาเลย์ birah) ,ภาษาจ้วงใต้ pwek(เผือก)

คำนาม[แก้ไข]

เผือก (คำลักษณนาม หัว)

  1. ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวชนิด Colocasia esculenta (L.) Schott ในวงศ์ Araceae ต้นและใบคล้ายบอน หัวทำให้สุกแล้วกินได้

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC bˠæk̚); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຜືອກ (เผือก), ภาษาไทใหญ่ ၽိူၵ်ႇ (เผิ่ก), ภาษาไทใต้คง ᥚᥫᥐᥱ (เผ่อ̂ก) ,ภาษาจ้วงใต้ peg

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เผือก

  1. ขาวอย่างผิดปรกติ
    ควายเผือก

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

แผลงมาจาก เสือก

คำกริยา[แก้ไข]

เผือก (คำอาการนาม การเผือก)

  1. (ภาษาปาก) เข้าไปจุ้นจ้านในเรื่องของคนอื่น