เสี้ยน

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย เซี่ยน
สัทอักษรสากล /si(ː)a̯n˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

เสี้ยน

  1. เนื้อไม้ที่แตกเป็นเส้นเล็กปลายแหลมอย่างหนาม
  2. เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเช่นนั้น
    • หน่อไม้แก่มีเนื้อเป็นเสี้ยน
  3. ข้าศึก
    • สระทุกข์ราษฎร์รอนเสี้ยน (นิ. นรินทร์)
    • เหือดเสี้ยนศึกสยาม สิ้นนาฯ (ตะเลงพ่าย)

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

เสี้ยน

  1. ชื่อไม้ต้นชนิด Diplospora singularis Korth. ในวงศ์ Rubiaceae ดอกสีขาว ออกเป็นช่อสั้นตามง่ามใบ ผลกลม