เหน้า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເໜົ້າ (เหน็้า), ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨶᩮᩢ᩶ᩣ (หเนั้า), ภาษาไทลื้อ ᦐᧁᧉ (หฺเน้า)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เหฺน้า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnâo
ราชบัณฑิตยสภาnao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/naw˥˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เหน้า

  1. (ล้า) รุ่น, หนุ่ม, สาว, บางทีใช้คู่กับคำว่า หนุ่ม เป็น หนุ่มเหน้า

ภาษาแสก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *nawᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เน่า, ภาษาคำเมือง ᨶᩮᩢ᩵ᩣ (เนั่า), ภาษาลาว ເນົ່າ (เน็่า), ภาษาไทลื้อ ᦓᧁᧈ‎ (เน่า‎), ภาษาไทใหญ่ ၼဝ်ႈ (น้ว), ภาษาอาหม 𑜃𑜧 (นว์) หรือ 𑜃𑜧𑜈𑜫 (นว์ว์), ภาษาจ้วง naeuh

คำกริยา[แก้ไข]

เหน้า

  1. เน่า