เหน้า
ดูเพิ่ม: เหน่า
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เน่า | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | nâo |
| ราชบัณฑิตยสภา | nao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /naw˥˩/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | เน่า | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับลาว ເໜົ້າ (เหน็้า), คำเมือง ᩉ᩠ᨶᩮᩢ᩶ᩣ (เหนั้า), ไทลื้อ ᦐᧁᧉ (เหน้า)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เหน้า
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]เหน้า
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /naw˦˦ʔ/
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เหน้า (คำอาการนาม กำเหน้า หรือ ความเหน้า)
- รูปแบบอื่นของ ᩉ᩠ᨶᩮᩢ᩶ᩣ (เหนั้า)
ภาษาแสก
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *nawᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เน่า, คำเมือง ᨶᩮᩢ᩵ᩣ (เนั่า), ลาว ເນົ່າ (เน็่า), ไทลื้อ ᦓᧁᧈ (เน่า), ไทใหญ่ ၼဝ်ႈ (น้ว), อาหม 𑜃𑜧 (นว์) หรือ 𑜃𑜧𑜈𑜫 (นว์ว์), จ้วง naeuh
คำกริยา
[แก้ไข]เหน้า
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/aw
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่ล้าสมัย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่ใช้ในบทร้อยกรอง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำคุณศัพท์ภาษาคำเมือง
- คำคุณศัพท์ภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- ศัพท์ภาษาแสกที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาแสกที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาแสก
- คำกริยาภาษาแสก