เอก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต एक (เอก) หรือภาษาบาลี เอก

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เอก[เสียงสมาส]
เอ-กะ-
[เสียงสมาส]
เอก-กะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงèekee-gà-èek-gà-
ราชบัณฑิตยสภาeke-ka-ek-ka-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔeːk̚˨˩//ʔeː˧.ka˨˩.//ʔeːk̚˨˩.ka˨˩./

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เอก

  1. หนึ่ง (จำนวน)
  2. ชั้นที่ 1 (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือวิทยฐานะ สูงกว่า โท)
    ข้าราชการชั้นเอก
    ปริญญาเอก
  3. เรียกเครื่องหมายวรรณยุกต์รูปดังนี้ ◌่ ว่า ไม้เอก
  4. ดีเลิศ
    กวีเอก
  5. สำคัญ
    ตัวเอก
  6. เรียกระนาดที่มีเสียงแกร่งกร้าวกว่าระนาดทุ้ม มีไม้แข็ง 2 อันสำหรับตี ว่า ระนาดเอก

คำนาม[แก้ไข]

เอก

  1. (โบราณ) เรียกลูกหญิงคนที่ 7 ว่า ลูกเอก, คู่กับ ลูกชายคนที่ 7 ว่า ลูกเจ็ด