ข้ามไปเนื้อหา

เอิก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: เอก และ เอิ๋ก

ภาษาอีสาน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔɤkᴰ, จากจีนเก่า (OC *qɯɡ); ร่วมเชื้อสายกับไทย อก, คำเมือง ᩋᩫ᩠ᨠ (อ็‍ก), ลาว ອົກ (อ็ก), ເອິກ (เอิก), ไทใหญ่ ဢိုၵ်း (อึ๊ก), อาหม 𑜒𑜤𑜀𑜫 (อุก์, เต้านม), จ้วง aek

คำนาม

[แก้ไข]

เอิก

  1. อก