แกว
ดูเพิ่ม: แก้ว
ภาษาไทย
[แก้ไข]
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | แกว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gɛɛo |
| ราชบัณฑิตยสภา | kaeo | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kɛːw˧/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *kɛːwᴬ² (“เวียดนาม; ชาวเวียดนาม”), จากไทดั้งเดิม *keːwᴬ (“เวียดนาม; ชาวเวียดนาม”); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩯ᩠ᩅ (แกว), เขิน ᨠᩯ᩠ᩅ (แกว), อีสาน แกว, ลาว ແກວ (แกว), ไทลื้อ ᦶᦂᧁ (แกว), ไทดำ ꪵꪀꪫ (แกว), จ้วงแบบจั่วเจียง geu (แกว)
คำนาม
[แก้ไข]แกว
- คนชาติหนึ่งในเขตตังเกี๋ย
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]แกว
- เบาะแส, ระแคะระคาย
- รู้แกว
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]รากศัพท์ 3
[แก้ไข]
ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩯ᩠ᩅ (แกว), เขิน ᨠᩯ᩠ᩅ (แกว), อีสาน แกว, ลาว ແກວ (แกว), ไทลื้อ ᦶᦂᧁ (แกว), ไทใหญ่ ၵႅဝ် (แกว)
คำนาม
[แก้ไข]แกว
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์ 4
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]แกว
- (พริก~) พริกขี้หนู
ภาษาเขมรเหนือ
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kɛːw/
คำนาม
[แก้ไข]แกว
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɛːw
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- หน้าที่ใช้ชื่ออนุกรมวิธาน (species)
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- ศัพท์ภาษาเขมรเหนือที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาเขมรเหนือ
- คำนามภาษาเขมรเหนือ