แข่ว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *χeːwᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เขี้ยว, ภาษาคำเมือง ᨡ᩠᩶ᨿᩅ (ข้ยว), ภาษาลาว ແຂ້ວ (แข้ว), ภาษาไทใหญ่ ၶဵဝ်ႈ (เข้ว), ภาษาอาหม 𑜁𑜢𑜈𑜫 (ขิว์), ภาษาจ้วง heuj

คำนาม[แก้ไข]

แข่ว

  1. ฟัน, เขี้ยว