แถ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์แถ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtɛ̌ɛ
ราชบัณฑิตยสภาthae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰɛː˩˩˦/

คำกริยา[แก้ไข]

แถ (คำอาการนาม การแถ)

  1. อาการที่นกเป็นต้นเอียงปีกร่อนลง
  2. อาการที่ของแบนเช่นกระเบื้องหรือโปสต์การ์ด แฉลบหรือร่อนไปเฉียง
  3. โดยปริยายเรียกอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
    วัน ๆ ไม่เห็นทำการทำงาน ได้แต่แถไปโน่นไปนี่
  4. (ภาษาปาก) เถียงหรือชี้แจงไปข้าง ๆ คู ๆ

ภาษาญ้อ[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

แถ

  1. โกน

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC tʰeiH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແຖ (แถ)

คำกริยา[แก้ไข]

แถ (อาการนาม การแถ)

  1. โกน

อ้างอิง[แก้ไข]

  • เมชฌ สอดส่องกฤษ. (2552). "รายการคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นอีสานที่คาดว่าจะเป็นคำศัพท์ร่วมเชื้อสายตระกูลไท–จีน." วารสารเอเชียตะวันออกศึกษา. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. [1]