แนม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ แนม
สัทอักษรสากล /nɛːm˧/

คำกริยา[แก้]

แนม (คำอาการนาม การแนม)

  1. แกม
    ดอกแนมใบ
  2. แนบ, ชิด
    ผลผกาเกิดกับกิ่งก้านระกุแกมแนมใบวิบูลระบัดบัง (ม. ร่ายยาว มหาพน)
    โกมลไม่แย้มยังแนมใบ (อิเหนา)
  3. แทรกแซมหรือแซงเข้าไป
    เอาลิ่มแนมให้แน่น
    เรือตะเข้แนมทังสองข้าง (สามดวง)
  4. แทรกเพิ่มเติม, ควบคู่กันไป
    น้ำพริกกะปิมีปลาทูทอดแนม
  5. เสียดสี ในคำว่า เหน็บแนม

ภาษาอีสาน[แก้]

คำกริยา[แก้]

แนม (อาการนาม การแนม)

  1. มอง