แผ้ว
ดูเพิ่ม: แผ่ว
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น} | แพ็่ว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | pɛ̂o |
| ราชบัณฑิตยสภา | phaeo | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰɛw˥˩/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับอีสาน แผ้ว, ลาว ແຜ້ວ (แผ้ว), คำเมือง ᨹ᩠ᨿ᩶ᩅ (ผย้ว) หรือ ᨹᩯ᩠᩶ᩅ (แผ้ว), เขิน ᨹ᩠ᨿᩴ᩶ (ผยํ้), ไทลื้อ ᦵᦕᧁᧉ (เผ้ว), ไทดำ ꪵꪠ꫁ꪫ (แฝ้ว), ไทขาว ꪵꪞꪫꫂ, ไทใหญ่ ၽဵဝ်ႈ (เผ้ว), จ้วง beuj (แป้ว, “ถาง”), จ้วงแบบจั่วเจียง peuj (แผ้ว, “ถาง, ตัดให้เตียน”)
คำกริยา
[แก้ไข]แผ้ว (คำอาการนาม การแผ้ว)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]แผ้ว
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]แผ้ว