โกน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โกน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgoon
ราชบัณฑิตยสภาkon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koːn˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาเขมร កូន (กูน, ลูก) [โกน]

คำนาม[แก้ไข]

โกน

  1. ลูก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

โกน (คำอาการนาม การโกน)

  1. ขูดผมหรือขนด้วยคมมีด
    โกนผม

คำนาม[แก้ไข]

โกน

  1. (ศาสนาพุทธ) ชื่อวันที่พระสงฆ์ในเมืองไทยปลงผม ตรงกับวันขึ้น 14 ค่ำ หรือ แรม 14 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็เป็นแรม 13 ค่ำ, คู่กับ วันพระ
  2. (ศาสนาพุทธ, ภาษาปาก) ชื่อวันก่อนวันพระวันหนึ่งได้แก่วันขึ้น 7 ค่ำ ขึ้น 14 ค่ำ แรม 7 ค่ำ และแรม 14 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็แรม 13 ค่ำ

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

โกน

  1. โพรง

คำกริยา[แก้ไข]

โกน (อาการนาม การโกน)

  1. กรน