โกน

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาเขมร កូន ‎(กูน, ลูก) [โกน]

คำนาม[แก้]

โกน

  1. ลูก

รากศัพท์ 2[แก้]

คำกริยา[แก้]

โกน (อาการนาม การโกน)

  1. ขูดผมหรือขนด้วยคมมีด
    ➔ โกนผม

คำนาม[แก้]

โกน

  1. (ศาสนาพุทธ) ชื่อวันที่พระสงฆ์ในเมืองไทยปลงผม ตรงกับวันขึ้น 14 ค่ำ หรือ แรม 14 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็เป็นแรม 13 ค่ำ, คู่กับ วันพระ
  2. (ศาสนาพุทธ, ภาษาปาก) ชื่อวันก่อนวันพระวันหนึ่งได้แก่วันขึ้น 7 ค่ำ ขึ้น 14 ค่ำ แรม 7 ค่ำ และแรม 14 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็แรม 13 ค่ำ

คำพ้องความหมาย[แก้]