โท

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมรเก่ายุคก่อนอังกอร์ ទោ (โท), จากภาษาบาลี ทุ หรือ ทฺวิ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โท
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtoo
ราชบัณฑิตยสภาtho
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰoː˧/()
คำพ้องเสียงโทร

เลข[แก้ไข]

โท

  1. สอง
  2. ชั้นที่สอง (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือ วิทยฐานะ ต่ำกว่า เอก สูงกว่า ตรี)
    ร้อยโท
    ข้าราชการชั้นโท
    ปริญญาโท

การใช้[แก้ไข]

สมัยก่อนมีการแนะนำให้พูด "โท" แทน "สอง" ในหมายเลขโทรศัพท์ เพื่อให้แตกต่างจาก "สาม" เนื่องจากคุณภาพเสียงของระบบโทรศัพท์ในเวลานั้นค่อนข้างต่ำ ทำให้ "สอง" ได้ยินคล้าย "สาม" ทุกวันนี้ไม่จำเป็นต้องพูดเช่นนั้นแล้ว

คำนาม[แก้ไข]

โท

  1. เรียกเครื่องหมายวรรณยุกต์รูปดังนี้ ◌้ ว่า ไม้โท

คำประสม[แก้ไข]

ดูเพิ่ม[แก้ไข]