โป๊
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]จากฮกเกี้ยน 補 (pó͘ ป้อ, “ปะชุนเสื้อผ้า, ซ่อมแซม, บำรุงร่างกาย”)[1]
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | โป๊ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bpóo |
| ราชบัณฑิตยสภา | po | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /poː˦˥/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]โป๊ (คำอาการนาม การโป๊)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]โป๊ (คำอาการนาม ความโป๊)