โสหุ้ย
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากหมิ่นใต้[1] 瑣 (ซ่อ[2], “จุกจิก, หยุมหยิม”) + 費 (หุ่ย[3], “สิ้นเปลือง, ใช้จ่าย”)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | โส-หุ้ย | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sǒo-hûi |
| ราชบัณฑิตยสภา | so-hui | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /soː˩˩˦.huj˥˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]โสหุ้ย