ข้ามไปเนื้อหา

โอรส

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาบาลี โอรส (ผู้เกิดแต่อก) รูปแผลงของ อุรส; เทียบภาษาสันสกฤต औरस (เอารส)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์โอ-รด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงoo-rót
ราชบัณฑิตยสภาo-rot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔoː˧.rot̚˦˥/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

โอรส

  1. (ราชาศัพท์) ลูกชาย (ใช้แก่เจ้านาย)

การใช้

[แก้ไข]

ราชาศัพท์ว่า พระราชโอรส หรือ พระโอรส

ภาษาบาลี

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

อุร +‎ (แทนศัพท์ อตฺถิ) หรือ อุร +‎ สฺ +‎ (แทนศัพท์ อตฺถิ) หรือ อุรสฺ +‎ (แทนศัพท์ อตฺถิ). โอรส เป็นตทัสสัตถิตัทธิต

คำนาม

[แก้ไข]

โอรส ช.

  1. ผู้เกิดแต่อก หมายถึง ลูก
  2. ลูกชาย

การผันรูป

[แก้ไข]