ຜົວ
ภาษาลาว
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pʰuəᴬ, จากจีนยุคกลาง 夫 (MC pju); ร่วมเชื้อสายกับไทย ผัว, คำเมือง ᨹ᩠ᩅᩫ (ผว็), เขิน ᨹ᩠ᩅᩫ (ผว็), ไทลื้อ ᦷᦕ (โผ), ไทดำ ꪠꪺ (ฝัว), ไทใหญ่ ၽူဝ် (ผูว), ไทใต้คง ᥚᥨᥝᥴ (โผ๋ว)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [pʰuːə̯˩(˧)]
- (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [pʰuːə̯˥˧˧]
- การแบ่งพยางค์: ຜົວ
- สัมผัส: -uːə̯