ຫວານ
ภาษาลาว
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *C̥.waːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย หวาน, คำเมือง ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), เขิน ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ไทลื้อ ᦛᦱᧃ (หวาน), ไทขาว ꪪꪱꪙ, ไทดำ ꪪꪱꪙ (หวาน), ไทใหญ่ ဝၢၼ် (วาน), ไทใต้คง ᥝᥣᥢᥴ (ว๋าน), พ่าเก ဝꩫ် (วน์), อาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์), จ้วง van, แสก หว่าน
การออกเสียง
[แก้ไข]- (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [ʋaːn˩(˧)]
- (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [ʋaːn˥˧˧]
- การแบ่งพยางค์: ຫວານ
- สัมผัส: -aːn