ເສິກ
ดูเพิ่ม: ເສກ
ภาษาลาว
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sɤkᴰ¹ˢ (“ศัตรู; สงคราม”)[1], จากจีนเก่า 賊 (OC *zɯːɡ, “โจร”)[1]; ร่วมเชื้อสายกับไทย ศึก, คำเมือง ᩈᩮᩥᩢ᩠ᨠ (เสิัก), อีสาน เสิก, ไทลื้อ ᦵᦉᦲᧅ (เสีก), ไทดำ ꪹꪎꪷꪀ (เสํก), ไทขาว ꪎꪷꪀ, ไทใหญ่ သိုၵ်း (สึ๊ก), อาหม 𑜏𑜢𑜤𑜀𑜫 (สึก์)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [sɤk̚˧˥]
- (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [sɤk̚˩˨]
- การแบ่งพยางค์: ເສິກ
- สัมผัส: -ɤk̚
คำนาม
[แก้ไข]ເສິກ • (เสิก)
อ้างอิง
[แก้ไข]- 1 2 Pittayaporn, Pittayawat (2014), “Layers of Chinese Loanwords in Proto-Southwestern Tai as Evidence for the Dating of the Spread of Southwestern Tai”, in MANUSYA: Journal of Humanities, volume 20 (special issue), Bangkok: Chulalongkorn University, →ISSN, pages 47–68.