བྱ

ดูเพิ่ม: བ และ བྷ

ภาษาทิเบต

รากศัพท์ 1

จากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *b(j/r)a (“นก”)

การออกเสียง

• ทิเบตเก่า: /*bʲa/
• แล้ซะ: /t͡ɕʰa˩˧/

---

• ทิเบตเก่า:
  • สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /*bʲa/ (สืบสร้าง)
• อื๊อ-จั๊ง
  • พินอินทิเบต: qa^v
  • (แล้ซะ) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /t͡ɕʰa˩˧/

คำนาม

བྱ (พฺย)

1. นก

ลูกคำ

• བྱ་འཕིར (พฺย‧อ͓ผิร, “kite”)
• བྱ་རྒོད (พฺย‧รฺโคท, “vulture”)
• བྱ་སྤུ (พฺย‧สฺปุ, “down”)
• བྱ་སྒྲོ (พฺย‧สฺคฺโร, “feather”)
• བྱ་རིགས (พฺย‧ริคส)

รากศัพท์ 2

การออกเสียง 1

• ทิเบตเก่า: /*bʲa/
• แล้ซะ: /t͡ɕa˥˥/

---

• ทิเบตเก่า:
  • สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /*bʲa/ (สืบสร้าง)
• อื๊อ-จั๊ง
  • พินอินทิเบต: ja^f
  • (แล้ซะ) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /t͡ɕa˥˥/

ปัจจัย

བྱ (พฺย)

1. ใช้เติมหลังคำกริยาบางคำเพื่อทำให้เป็นคำนาม

การออกเสียง 2

• ทิเบตเก่า: /*bʲa/
• แล้ซะ: /t͡ɕʰe˩˧˨/, /t͡ɕʰa˩˧/

---

• ทิเบตเก่า:
  • สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /*bʲa/ (สืบสร้าง)
• อื๊อ-จั๊ง
  • พินอินทิเบต: qe^w, qa^v
  • (แล้ซะ) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /t͡ɕʰe˩˧˨/, /t͡ɕʰa˩˧/

คำกริยา

བྱ (พฺย) (รูปกริยาเป็นนาม བྱ་པ)

1. อนาคตกาลของ བྱེད (พฺเยท)