ပၢၵ်ႇ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *paːkᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ปาก, ภาษาคำเมือง ᨸᩣ᩠ᨠ (ปาก), ภาษาลาว ປາກ (ปาก), ภาษาอาหม 𑜆𑜀𑜫 (ปก์), ภาษาแสก ป̄าก

คำนาม[แก้ไข]

ပၢၵ်ႇ (ป่าก)

  1. ปาก (อวัยวะ)
  2. ปากของช่องที่เปิดอยู่

คำกริยา[แก้ไข]

ပၢၵ်ႇ (ป่าก)

  1. พูด, บอก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC pˠæk̚); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ປາກ (ปาก), ภาษาไทลื้อ ᦔᦱᧅ (ปาก), ภาษาจ้วง bak

เลข[แก้ไข]

ပၢၵ်ႇ (ป่าก)

  1. (หนึ่ง) ร้อย
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]