ข้ามไปเนื้อหา

သိုၵ်း

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทใหญ่

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sɤkᴰ¹ˢ (ศัตรู; สงคราม)[1], จากภาษาจีนเก่า (OC *zɯːɡ, “โจร”)[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ศึก, ภาษาคำเมือง ᩈᩮᩥᩢ᩠ᨠ (เสิัก), ภาษาอีสาน เสิก, ภาษาลาว ເສິກ (เสิก), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉᦲᧅ (เสีก), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜤𑜀𑜫 (สึก์)

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

သိုၵ်း (สึ๊ก)

  1. ศึก, สงคราม

คำเกี่ยวข้อง

[แก้ไข]

อ้างอิง

[แก้ไข]
  1. 1.0 1.1 Pittayaporn, Pittayawat (2014), chapter Layers of Chinese Loanwords in Proto-Southwestern Tai as Evidence for the Dating of the Spread of Southwestern Tai, in MANUSYA: Journal of Humanities, volume 20 (special issue), Bangkok: Chulalongkorn University, ISSN 0859-9920, pages 47–68.