ព្យាង្គ

ภาษาเขมร

ยืมมาจากบาลี ព្យាង្គ (พฺยางฺค)/ វ្យាង្គ (วฺยางฺค); ร่วมเชื้อสายกับไทย พยางค์, ลาว ພະຍາງ (พะยาง)

พยางค์	ព្យាង
การแผลงเป็นอักษรโรมัน	pyiəng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}	/pʰjiəŋ/

ព្យាង្គ • (พฺยางฺค)