ข้ามไปเนื้อหา

ᥚᥝᥴ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทใต้คง

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pʰawᴬ¹, จากภาษาไทดั้งเดิม *prawᴬ; เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC baew, “อบ; เผา”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เผา, ภาษาลาว ເຜົາ (เผ็า), ภาษาไทลื้อ ᦕᧁ (เผา), ภาษาไทดำ ꪹꪠꪱ (เฝา), ภาษาไทใหญ่ ၽဝ် (ผว), ภาษาอาหม 𑜇𑜧 (ผว์), ภาษาจ้วง byaeu

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำกริยา

[แก้ไข]

ᥚᥝᥴ (เผ๋า) (อักขรวิธี 1963 ᥚᥝ́)

  1. (สกรรม) เผา