ᦣᧅ

ภาษาไทลื้อ

รากศัพท์

จากมอญ-เขมรภาษาใดภาษาหนึ่ง, จากมอญ-เขมรดั้งเดิม *r[a]k; ร่วมเชื้อสายกับไทย รัก, คำเมือง ᩁᩢ᩠ᨠ (รั‍ก), อีสาน ฮัก, ลาว ຮັກ (ฮัก), ไทใหญ่ ႁၵ်ႉ (หั๎ก), ไทใต้คง ᥞᥐ (หัก); นอกกลุ่มภาษาไท-กะได: ร่วมเชื้อสายกับเขมร រាក់ (ราก̍)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /hak̚˧/

คำกริยา

ᦣᧅ (ฮัก) (คำอาการนาม ᦂᦱᧃᦣᧅ)

1. รัก

   ᦅᦳᧃ ᦣᧅ ᦂᧃ ᦓᦲᦰ ᦘᦱᧅ ᦂᧃ ᦅᦸᧉ ᦷᦑᧅ

   คุน ฮัก กัน นีะ ภาก กัน ค้อ̂ โทก

   คนรักกันนี้ พรากกันก็ทุกข์