ᨩ᩠ᩅ᩠᩵ᨿ
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- ᨩᩬ᩠᩵ᨿ (ชอ่ย)
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ɟuəjᴮ⁴, จากจีนยุคกลาง 助 (MC dzrjoH); ร่วมเชื้อสายกับไทย ช่วย, อีสาน ซอย, ลาว ຊ່ວຍ (ซ่วย) หรือ ຊ່ອຍ (ซ่อย), ไทลื้อ ᦋᦾᧈ (ช่อ̂ย), ไทดำ ꪋ꪿ꪮꪥ (จฺ่อย), ไทใหญ่ ၸွႆႈ (จ้อ̂ย), ไทใต้คง ᥓᥩᥭ (จอ̂ย), พ่าเก ꩡ︀ွႝ (จอ̂ย์), อาหม 𑜋𑜨𑜩 (ฉอ̂ย์) หรือ 𑜋𑜢𑜤𑜐𑜫 (ฉึญ์), ปักษ์ใต้ ฉวย
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /t͡ɕuaj˦˨/
- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /t͡ɕoːj˦˨/
คำกริยา
[แก้ไข]ᨩ᩠ᩅ᩠᩵ᨿ (ชว่ย) (คำอาการนาม ᨠᩣ᩠ᩁᨩ᩠ᩅ᩠᩵ᨿ)
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่รับมาจากภาษาจีนยุคกลาง
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมือง
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่อาจไม่ได้สะกดตามหลักยูนิโค้ด
- คำกริยาภาษาคำเมืองในอักษรไทธรรม
- คำสกรรมกริยาภาษาคำเมือง