ᨪᩨ᩵

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาเขิน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *zɤːᴮ (ตรง); ร่วมเชื้อสายกับร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ซื่อ, ภาษาคำเมือง ᨪᩨ᩵ (ซื่), ภาษาอีสาน ซื่อ หรือ ซือ, ภาษาลาว ຊື່ (ซื่), ภาษาไทลื้อ ᦌᦹᧈ (ซื่), ภาษาไทดำ ꪏꪳ꪿ (ซึ่), ภาษาไทใหญ่ သိုဝ်ႈ (สึ้ว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥪ (สื), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜤𑜈𑜫 (สึว์), ภาษาจ้วง soh, ภาษาจ้วงแบบหนง swh

การออกเสียง[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ᨪᩨ᩵ (ซื่) (คำอาการนาม ᨣ᩠ᩅᩣ᩠ᨾᨪᩨ᩵)

  1. ซื่อ, ตรง, ซื่อสัตย์

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

  • (ถอดอักษรและถ่ายเสียง) ซื่อ

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *zɤːᴮ (ตรง); ร่วมเชื้อสายกับร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ซื่อ, ภาษาเขิน ᨪᩨ᩵ (ซื่), ภาษาอีสาน ซื่อ หรือ ซือ, ภาษาลาว ຊື່ (ซื่), ภาษาไทลื้อ ᦌᦹᧈ (ซื่), ภาษาไทดำ ꪏꪳ꪿ (ซึ่), ภาษาไทใหญ่ သိုဝ်ႈ (สึ้ว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥪ (สื), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜤𑜈𑜫 (สึว์), ภาษาจ้วง soh, ภาษาจ้วงแบบหนง swh

การออกเสียง[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ᨪᩨ᩵ (ซื่) (คำอาการนาม ᨣᩤᩴᨪᩨ᩵ หรือ ᨤ᩠ᩅᩣ᩠ᨾᨪᩨ᩵)

  1. ซื่อ, ตรง, ซื่อสัตย์